امروز : پنج شنبه 7 ارديبهشت 1396 / 19:22
نظر و پیشنهاد

امام علی علیه السلام: عفّت، نفس را مصون مى دارد و آن را از پستیها دور نگه مى دارد.

در شب مبعث پیامبر گرامی اسلام؛

بوستان طبیعت افتتاح شد

در شب مبعث پیامبر گرامی اسلام (صلی‌الله‌علیه‌وآله) بوستان چهار هکتاری طبیعت در کرمان افتتاح شد.

فرماندار کرمان:

صلاحیت 318 نفر از داوطلبان انتخابات شورای شهر کرمان تایید شد

فرماندار کرمان گفت: پس از طی مراحل قانونی، از مجموع 389 داوطلب انتخابات پنجمین دوره‌ی شورای اسلامی شهر کرمان صلاحیت 318 نفر به تایید هیات اجرایی و نظارت شهرستان رسید.

دبیر هیأت عالی نظارت بر انتخابات شهر و روستای استان کرمان خبر داد:

آمادگی هیأت نظارت استان برای دریافت اعتراض داوطلبان رد صلاحیت شده

دبیر هیأت عالی نظارت بر انتخابات شهر و روستای استان کرمان گفت: این هیأت از ساعت هشت فردا صبح آماده دریافت شکایت‌های داوطلبان رد صلاحیت ‌شده خواهد بود.

در نشست عمومی شورا؛

بودجه‌ی سال آینده‌ی شهرداری کرمان 650 میلیارد تومان مصوب شد

در نشست عمومی شورای اسلامی شهر کرمان بودجه‌ی سال آینده‌ی شهرداری کرمان 650 میلیارد تومان مصوب شد.

جانشین مدیر پروژه‌های خاتم در شهر کرمان مطرح کرد:

استفاده از تکنولوژی روز دنیا در تقاطع‌های غیرهم‌سطح شهر کرمان

جانشین مدیر پروژه‌های خاتم در شهر کرمان گفت: از 389 نفر نیرویی که به‌وسیله‌ی قرارگاه خاتم در کرمان به کار گرفته شده‌اند، فقط پنج نفر غیربومی هستند.



زمان انتشار :
سه شنبه 19 مرداد 1395 | 12:48
 شماره خبر :
9505141

گزیده‌ای از سخنان رهبر انقلاب، در آستانه زادروز امام رضا(علیه السلام)

گزیده‌ای از سخنان رهبر انقلاب، در آستانه زادروز امام رضا(علیه السلام)

از یک تاریخچه‌ی درباره‌ی زندگى پیشوایان، تهی‌دستیم

باید اعتراف کنیم که زندگى ائمه، علیهم‏السلام، به‌درستى شناخته‏نشده و ارج و منزلت جهاد مرارت‏بار آنان، حتى بر شیعیان‌شان نیز پوشیده مانده است. على‏رغم هزاران کتاب کوچک و بزرگ و قدیم و جدید درباره‌ی زندگى ائمه، علیهم‏السلام، امروز هم‌چنان غبارى از ابهام و اجمال، بخش عظیمى از زندگى این بزرگواران را فراگرفته و حیات سیاسى برجسته‏ترین چهره‏هاى خاندان نبوت که دو قرن و نیم از حساس‌ترین دوران‌هاى تاریخ اسلام را دربرمى‏گیرد، با غرض‏ورزى یا بى‏اعتنایى و یا کج‏فهمى بسیارى از پژوهندگان و نویسندگان روبه‌رو شده است. این است که ما از یک تاریخچه‌ی مدون و مضبوط درباره‌ی زندگى پرحادثه و پرماجراى آن پیشوایان، تهی‌دستیم.
زندگى امام هشتم، علیه‏السلام، که قریب بیست‏سال از این دوره‌ی تعیین‌کننده و مهم را فراگرفته، از جمله‌ی برجسته‏ترین بخش‌هاى آن است که بجاست درباره‌ی آن تامل و تحقیق لازم به‌کار رود.
مهم‌ترین چیزى که در زندگى ائمه، علیهم‏السلام، به‏طور شایسته مورد توجه قرار نگرفته، عنصر «مبارزه‌ی حاد سیاسى» است. از آغاز نیمه‌ی دوم قرن اول هجرى که خلافت اسلامى به‏طور آشکار با پیرایه‏هاى سلطنت آمیخته شد و امامت اسلامى به حکومت جابرانه‌ی پادشاهى بدل گشت، ائمه اهل‌بیت، علیهم‏السلام، مبارزه‌ی سیاسى خود را به‏شیوه‏اى متناسب با اوضاع و شرایط، شدت بخشیدند.
این‏مبارزه ‏بزرگ‌ترین‏ هدفش تشکیل نظام اسلامى و تاسیس حکومتى بر پایه‌ی امامت ‏بود. بى‏شک تبیین و تفسیر دین با دیدگاه مخصوص اهل‌بیت وحى، و رفع تحریف‏ها و کج‏فهمى‏ها از معارف اسلامى‏ و احکام ‏دینى نیز هدف مهمى براى جهاد اهل‌بیت ‏به‌حساب مى‏آمد. اما طبق قراین حتمى، جهاد اهل‌بیت ‏به این هدف‌ها محدود نمى‏شد و بزرگ‌ترین هدف آن، چیزى جز تشکیل حکومت علوى و تاسیس نظام عادلانه اسلامى نبود. بیش‌ترین‏ دشواری‌هاى ‏زندگى ‏مرارت‏بار و پر از ایثار ائمه و یاران آنان به خاطر داشتن این هدف بود و ائمه، علیهم‏السلام، از دوران امام سجاد، علیه‏السلام، و بعد از حادثه‌ی عاشورا به زمینه‏سازى درازمدت براى این مقصود پرداختند.
در تمام دوران صدوچهل‌ساله‌ی میان حادثه عاشورا و ولایت‌عهدى ‏امام هشتم، علیه‏السلام، جریان وابسته به امامان اهل‌بیت ‏یعنى شیعیان همیشه بزرگ‌ترین و خطرناک‌ترین دشمن دستگاه‌هاى خلافت ‏به‌حساب مى‏آمد. در این مدت بارها زمینه‏هاى آماده‏اى پیش آمد و مبارزات تشیع که باید آن را نهضت علوى نام داد به پیروزی‌هاى بزرگى نزدیک گردید.
اما، در هر بار موانعى بر سر راه پیروزى نهایى پدید مى‏آمد و غالباً بزرگ‌ترین ضربه از ناحیه‌ی تهاجم بر محور و مرکز اصلى این نهضت، یعنى‏ شخص ‏امام ‏در هر زمان و به زندان افکندن یا به شهادت رساندن آن حضرت وارد مى‏گشت و هنگامى‏که ‏نوبت ‏به امام بعد مى‏رسید اختناق و فشار و سخت‌گیرى به حدى بود که براى آماده‌کردن زمینه، به زمان طولانى دیگرى نیاز بود.
ائمه، علیهم‏السلام، در میان طوفان سخت این حوادث هوشمندانه و شجاعانه تشیع را هم‌چون جریانى کوچک اما عمیق و تند و پایدار از لابه‏لاى گذرگاه‌هاى دشوار و خطرناک گذراندند و خلفاى اموى و عباسى در هیچ زمان نتوانستند با نابود کردن امام، جریان امامت را نابود کنند و این خنجر برنده همواره در پهلوى دستگاه خلافت، فرو رفته ماند و به صورت تهدیدى همیشگى آسایش‏ را از آنان‏ سلب ‏کرد. هنگامى‏ که حضرت ‏موسى‏بن‏جعفر، علیه‏السلام، پس از سال‌ها حبس در زندان هارونى مسموم و شهید شد، در قلمرو وسیع سلطنت عباسى اختناقى کامل حکم‌فرمابود. در آن فضاى گرفته که به گفته‌ی یکى از یاران ‏امام‏على‏بن موسى، علیه‏السلام، «از شمشیر هارون خون مى‏چکید»، بزرگ‌ترین هنر امام معصوم و بزرگوار ما آن بود که توانست درخت تشیع را از گزند طوفان حادثه سلامت ‏بدارد و از پراکندگى و دل‌سردى یاران پدر بزرگوارش مانع شود و با شیوه‌ی تقیه‏آمیز و شگفت‏آورى جان خود را که محور و روح جمعیت‏ شیعیان بود حفظ کرد و در دوران قدرت مقتدرترین خلفاى بنى‏عباس و در دوران استقرار و ثبات کامل آن رژیم مبارزات عمیق امامت را ادامه داد. تاریخ نتوانسته است ترسیم روشنى از دوران ده‏ساله‌ی زندگى امام هشتم در زمان هارون و بعد از او در دوران پنج‏ساله‌ی ‏جنگ‌هاى ‏داخلى ‏میان ‏خراسان و بغداد به ما ارائه کند. اما به تدبر مى‏توان فهمید که امام هشتم در این دوران همان مبارزه دراز مدت اهل‌بیت، علیهم‏السلام، را که در همه‌ی اعصار بعد از عاشورا استمرار داشته با همان جهت‏گیرى و همان اهداف ادامه مى‏داده است. هنگامى که مأمون در سال صد و نود و هشت از جنگ قدرت با امین فراغت ‏یافت و خلافت ‏بى‏منازع را به چنگ آورد، یکى از اولین تدابیر او حل مشکل علویان و مبارزات تشیع بود، او براى این منظور، تجربه همه‌ی خلفاى سلف خود را پیش چشم داشت.
تجربه‏اى که نمایشگر قدرت، وسعت و عمق روزافزون آن نهضت و ناتوانى دستگاه‌هاى قدرت از ریشه‏کن کردن و حتى متوقف و محدود کردن آن بود. او مى‏دید که سطوت و حشمت هارونى حتى با به‏بندکشیدن طولانى و بالاخره مسموم کردن امام هفتم در زندان هم نتوانست از شورش‌ها و مبارزات سیاسى، نظامى، تبلیغاتى و فکرى شیعیان مانع شود. او اینک در حالى که از اقتدار پدر و پیشینیان خود نیز برخوردار نبود و به‌علاوه بر اثر جنگ‌هاى داخلى میان بنى‌عباس، سلطنت عباسى را در تهدید مشکلات بزرگى مشاهده مى‏کرد بى‏شک لازم بود به خطر نهضت علویان به چشم جدى‏ترى بنگرد. شاید مأمون در ارزیابى خطر شیعیان براى دستگاه خود واقع‏بینانه فکر مى‏کرد. گمان زیاد بر این است که فاصله‌ی پانزده‌ساله بعد از شهادت امام هفتم تا آن روز و به‌ویژه فرصت پنج‏ساله‌ی جنگ‌هاى داخلى، جریان تشیع را از آمادگى ‏بیش‌ترى ‏براى ‏برافراشتن‏ پرچم حکومت ‏علوى ‏برخوردار ساخته بود.
مأمون این خطر را زیرکانه حدس زد و درصدد مقابله با آن برآمد و به دنبال همین ارزیابى و تشخیص بود که ماجراى دعوت امام هشتم از مدینه به خراسان و پیشنهاد الزامى ولی‌عهدى به آن حضرت پیش آمد و این حادثه که در همه دوران طولانى امامت کم‏نظیر و یا در نوع خود بى‏نظیر بود تحقق یافت...
منبع: پایگاه اطلاع‌رسانی رهبر معظم انقلاب


لطفاً نظر خود را درباره این مطلب بنویسید:
نام :


پست الکترونیکی :


نظر شما : *