امروز : شنبه 10 آبان 1393 / 11:32
نظر و پیشنهاد

امام رضا (علیه‌السلام): اگر بر حسین بگریى، چندان که اشک‌هایت بر گونه‌ات جارى شود، خداوند تمام گناهانت را مى‌آمرزد

معاون خدمات شهری شهرداری کرمان خبر داد:

دیوارهای شهر کرمان زیباسازی می‌شود

معاون خدمات شهری شهردار کرمان، از شست‌وشو و زیباسازی دیوارهای شهر کرمان خبر داد.

مؤسسات حمل و نقل فاقد مجوز در کرمان پلمپ می‌شوند

مدیرعامل سازمان مدیریت و نظارت بر تاکسیرانی کرمان گفت: با مؤسسات فاقد مجوز قانونی حمل و نقل در کرمان برخورد و با نظارت اداره نظارت بر اماکن عمومی، پلمپ می‌شوند.

در نشست استاندار، شهردار و نمایندگان سرمایه‌گذار؛

طرح نهایی تله‌کابین کرمان تصویب شد

شهردار کرمان، از اجرای پروژه‌های بهار رضوی، ساختمان شهرداری، تله‌کابین و احداث چهار مجموعه برای مشاغل مزاحم با مشارکت و سرمایه‌گذاری مؤسسه مالی و اعتباری عسکریه در کرمان خبر داد .

استاندار کرمان از نگاه توسعه‌ای مسئولان مؤسسه عسکریه در کرمان تقدیر کرد

استاندار کرمان گفت: امیدوارم موافقت‌نامه‌هایی که با مؤسسه مالی عسکریه تنظیم شده، به‌زودی اجرا شود.

نماینده مردم کرمان و راور در مجلس شورای اسلامی:

معاون پارلمانی وزیر ارتباطات به کرمان سفر می‌کند

نماینده مردم کرمان و راور در مجلس شورای اسلامی گفت: در آینده‌ی نزدیک، معاون حقوقی، امور دولت و مجلس وزیر ارتباطات و فن‌آوری اطلاعات به استان کرمان سفر می‌کند.



زمان انتشار :
دوشنبه 3 آبان 1389 | 10:00
 شماره خبر :
890831

اوتیسم، عقب‌ماندگی ذهنی نیست

اوتیسم، عقب‌ماندگی ذهنی نیست

با توجه به ورود به عصر ارتباطات و اطلاعات، «اوتیسم» بیماری نادر و جدیدی است که پرداختن به آن ضروری به نظر می‌رسد. چرا که امروزه در عصری زندگی می‌کنیم که تعاملات و روابط اجتماعی اهمیت بسیاری پیدا کرده است و زندگی در تنهایی و انزوا، بدون برقراری ارتباط با دیگران تقریباً غیرممکن است. اما بیماری اوتیسم باعث اختلال در ارتباطات اجتماعی و تعامل آن‌ها با دیگران می‌شود. کودکانی که به این بیماری دچار می‌شوند از جامعه کناره‌گیری نمی‌کنند بلکه از ابتدا هرگز به طور کامل به جامعه وارد نمی‌شوند ولی می‌توان با استفاده از شناخت به موقع و روش‌ درمانی مناسب، آن‌ها را وارد اجتماع کرد.
اوتیسم  یا «درخودماندگی» نام نوعی اختلال رشدی است که در کودکان ایجاد می‌شود. هسته‌ی مرکزی اختلال اوتیسم، اختلال در برقراری ارتباط با دیگران است. کودکان اوتیسمی معمولاً در تقابل‌های اجتماعی و رفتارهای هیجانی خود در مواجهه با اطرافیان دچار مشکل هستند به طوری که در پاسخ به دیگران عکس‌العمل‌های غیرمعمول از خود بروزمی‌دهند و قادر به برقرار کردن تماس چشمی مناسب نیستند.
یکی از مشخصه‌های این بیماری تأخیر شدید در رشد زبان است که البته باید با علائم دیگر این بیماری هم‌راه باشد. یعنی هر کودکی که در رشد زبان تأخیر داشته باشد بیمار اوتیسمی نیست. این کودکان معمولاً الگوهای رفتاری محدود و تکراری و کلیشه‌ای دارند و تغییر در محیط اطراف آن‌ها موجب آزارشان خواهد شد.
علی بهرام نژاد کارشناس‌ارشد روان‌شناسی بالینی و مدیر گروه سلامت روانی- اجتماعی دانشگاه علوم پزشکی کرمان در تعریف بیماری اوتیسم می‌گوید: «این اختلال، نوعی اختلال رشدی است که با رفتارهای ارتباطی کلامی غیرطبیعی شناخته می‌شود. این کودکان قادر نیستند به طور عادی با دیگران ارتباط برقرار کنند. از لحاظ زبان به شدت محدود بوده و تمایل شدید و وسوسه‌گونه‌ای دارند که هر چیز پیرامون آن‌ها ثابت و بدون تغییر بماند و نسبت به تغییر در محیط پیرامون خود واکنش شدید نشان می‌دهند.»
اختلال اوتیسم را می‌توان در اوایل کودکی  تشخیص داد و معمولاً از سه ماهگی علائم خود را نمایان می‌سازد. علی بهرام‌نژاد می‌گوید: «در حالت طبیعی و عادی، نوزادان معمولاً از سه‌ماهگی نشانه‌های دل‌بستگی را به مادرشان نشان می‌دهند اما درکودکان اوتیسم این دل‌بستگی اولیه کم‌تر مشهود است و معمولاً والدین کودکان اوتیسم تلاش زیادی می‌کنند تا با نوزادشان ارتباط برقرار کنند و در عواطف یک‌دیگر شریک شوند.»
کودک اوتیسم واکنش‌های متفاوتی را در برابر احساسات والدین و دیگر اطرافیان از خود بروز می‌دهد و مشکلات زیادی با دنیای اجتماعی دارد. نوع تعامل آن‌ها به گونه‌ای است که به نظر می‌آید که بیماران اوتیسم در دنیای متفاوتی زندگی می‌کنند.
بهرام نژاد در خصوص تعاملات اجتماعی بیماران اوتیسم می‌گوید: «آن‌ها به ندرت به دیگران نزدیک می‌شوند و ممکن است به دیگران طوری نگاه کنند که گویا آن‌ها را نمی‌بینند و یا ممکن است به اطراف آن‌ها نگاه کنند. این کودکان در ارتباط با دیگران تماس چشمی برقرار نمی‌کنند و اگر تماس چشمی هم داشته باشند خیره خیره و غیرعادی است. این کودکان ظاهراً یک شخص را از شخص دیگر متمایز نمی‌کنند و در بازی‌های دیگران شرکت نمی‌کنند و گاهی اصلاً بازی برایشان جذاب و دوست داشتنی نیست.»
همان‌طور که گفته شد یکی از نشانه‌های این بیماری در کودکان وجود رفتارهای قالبی، کلیشه‌ای و تکراری است به طوری که کوچک‌ترین تغییری در محیط اطراف ممکن است باعث آزار آن‌ها شود. هم‌چنین این کودکان مشکلاتی مثل پژواک گویی و تغییرضمیر دارند. بهرام نژاد در توضیح این مطلب می‌گوید: «هنگامی که به عنوان مثال، از آن‌ها پرسیده شود، شیرینی می‌خواهی؟ او نیز همین جمله را تکرار می‌کند که به این عمل پژواک‌گویی می‌گویند. هم‌چنین از او می‌پرسند: چه کار می‌کنی؟ کودک جواب می‌دهد: او این جاست. یعنی به جای ضمیر «من» از ضمیر «او» استفاده می‌کند. گاهی این کودکان به قدری به یک شیء وابسته می‌شوند که دائم آن را با خود به هم‌راه دارند و ممکن است از تغییر در کارهای عادی و روزمره به شدت ناراحت و پریشان شوند یا ممکن است در بازی‌هایشان اسباب‌بازی‌ها را به طور مکرر و وسواس‌گونه مرتب و تنظیم کنند. رفتارهای قالبی مثل جنبش بدنی دائمی، تکان دادن بدن، راه رفتن روی پنجه‌ی پا، گرفتن انگشتان روی چشم و یا زل زدن به وسایل چرخان مثل پنکه به مدت طولانی از دیگر نشانه‌های رفتاری کودک اوتیسمی است».
علت این بیماری هنوز به طور قطعی مشخص نشده است اما نشانه‌های ژنتیکی قوی‌ای برای این بیماری وجود دارد و عده‌ای معتقدند این اختلال در کودکان پسر بیش‌تر از کودکان دختر دیده شده است.
علی بهرام‌نژاد عوامل روان‌شناختی، ژنتیکی و عصب‌شناختی را از عوامل مهم بروز اوتیسم می‌داند و معتقد است: «از نظر روان‌شناختی، والدین بی‌توجه و طرد‌کننده به ویژه مادر، ممکن است از عوامل ایجاد اوتیسم باشد اما این موضوع پشتوانه‌ی تجربی ندارد. شواهد علمی قوی‌ای مبنی بر شالوده‌ی ژنتیکی این اختلال وجود دارد اما آن‌چه که تحقیقات زیادی بر آن صحه می‌گذارد این است که نقایص مغزی از عوامل مهم بروز این اختلال در کودکان است».
با پیش‌رفت علم و گسترش تحقیقات در خصوص بیماری اوتیسم، ویژگی‌های بارز این بیماران مشخص شده و ضوابط تشخیص آن آسان‌تر شده است به طوری که بر خلاف گذشته که این بیماری با مشکلات دیگری مثل فلج مغزی و عقب‌ماندگی ذهنی اشتباه گرفته می‌شد، امروزه روان‌شناسان و متخصصان می‌توانند این بیماری را از سایر مشکلات و اختلالات روانی و مغزی تفکیک کنند و راه‌هایی برای درمان آن ارائه دهند. بهرام‌نژاد معتقد است: «در سال‌های اخیر نتایج مطلوبی برای درمان این بیماری به دست آمده است که شامل درمان‌های دارویی و غیردارویی است و این دو نوع درمان باید توأم با یک‌دیگر صورت گیرد. در درمان‌های غیردارویی می‌توان به استفاده از روش‌های یادگیری، رفتار درمانی، آموزش خانواده، آموزش مهارت‌های ارتباطی و اجتماعی و استفاده از تکنیک‌های پاداش و تنبیه اشاره کرد. البته باید توجه داشت که درمان این گروه از بیماران طولانی‌مدت است».
در کرمان مراکز مشاوره و بیمارستان شهید بهشتی کرمان خدماتی را برای این گروه از کودکان ارائه می‌دهند اما این خدمات بیش‌تر برای تشخیص بیماری و نگه‌داری از این کودکان است. در این رابطه با مادری که کودکش دچار بیماری اوتیسم است صحبت کردیم. او می‌گوید: «وقتی فرزندم یک سال و نیم داشت متوجه وجود بیماری در او شدیم ابتدا فکر کردم مشکل شنوایی دارد اما آزمایش‌ها نشان داد که از نظر شنوایی در سلامت کامل به سر می‌برد بعد از این‌که فهمیدیم از نظر گفتار هم مانند بقیه‌ی کودکان نیست  او را نزد پزشکان متخصص بردیم. پس از انجام آزمایشات و سی تی اسکن یکی از پزشکان کرمان تشخیص داد که فرزندم مبتلا به بیماری اوتیسم است. مرحله‌ی تشخیص بیماری فرزندم در کرمان صورت گرفت اما برای درمان به تهران مراجعه کردیم».
او می‌گوید: «درمان هر کودک اوتیسمی با کودک اوتیسمی دیگر متفاوت است. این کودکان در دنیای دیگری به سر می برند و باید اقداماتی صورت گیرد که ابتدا با جهان اطراف خود ارتباط برقرار کنند. اما بعضی مراکز در کرمان بیش‌تر محل نگه‌داری کودکان اوتیسم بود تا محل درمان آن‌ها».
وقتی از این مادر از مراحل تشخیص بیماری کودک خود در کرمان می‌پرسیم، می‌گوید: «ابتدا یکی از پزشکان بیماری cp را که نوعی فلج مغزی است برای فرزند من تشخیص داد اما سی تی اسکن نشان داد که فرزندم مشکل مغزی ندارد و در مرحله‌ی آخر یکی از روان‌پزشکان تشخیص داد که فرزندم مبتلا به بیماری اوتیسم است».
او که نگران سلامت فرزند خود بود، معتقد بود مراحل تشخیص بیماری در کرمان خوب صورت می‌گیرد اما مراحل درمان آن با محدودیت‌هایی مواجه است و امکانات کرمان جواب‌گوی کامل نیازهای بیماران اوتیسمی نیست.
هم اکنون مراکز مشاوره و بیمارستان شهید بهشتی کرمان آماده‌ی درمان کودکان اوتیسمی هستند و امیدواریم تعداد متخصصان و امکانات لازم در این مراکز افزایش پیدا کند، تا درمان کامل این بیماری در کرمان بهتر صورت بپذیرد.
علی بهرام‌نژاد، کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی توصیه می‌کند: «در صورت وجود هر یک از علائم و نشانه‌های گفته شده توصیه می‌شود در ابتدا کودک توسط یک روان‌پزشک یا روان‌شناس‌بالینی مورد ارزیابی قرار گیرد. زیرا در دوران رشد بسیاری از اختلالات وجود دارد که علائمی شبیه به اوتیسم دارند و این تشخیص بالینی باید توسط افراد حرفه‌ای و متخصص انجام گیرد و سپس با مشاوره و راه‌نمایی روان‌پزشک و روان‌شناس بالینی درمان ادامه یابد.»
نجیبه خواجه پور


لطفاً نظر خود را درباره این مطلب بنویسید:
نام :


پست الکترونیکی :


نظر شما : *