سه شنبه 30 مرداد 1397
نسخه آزمایشی
  • جامعه
  • شماره خبر: 9606817
  • 13 تیر 1397
  • 10:06
  • امتیاز:5/4
  • امتیاز شما
متکدی؛ محتاج یا مجرم

متکدی؛ محتاج یا مجرم

علی خدادادی، رییس کمیسیون خدمات شهری شورای اسلامی شهر کرمان، در نشست عمومی این هفته‌ی شورای اسلامی، با اشاره به نازیبا شدن چهره‌ی شهر توسط متکدیان در ایام تابستان، از کمبود فضای کافی برای نگهداری متکدیان در اردوگاه نگهداری متکدیان شهرداری خبر داد و خواستار چاره‌اندیشی برای این معضل شد. این درحالی است که حل معضل متکدیان، نیازمند هم‌افزایی تمام دستگاه مربوط و هم‌چنین کمک نکردن مردم به متکدیان خیابانی است.

 قانون چه می‌گوید؟
ماده 712 قانون مجازات اسلامی، درخصوص مجرمانه بودن تکدی‌گری جرم‌انگاری کرده است: «هرکس تکدی یا کلاشی را پیشه خود قرار داده باشد و از این راه امرار معاش نماید، یا ولگردی نماید؛ به حبس از یک تا سه ماه محکوم خواهد شد و چنانچه با وجود توان مالی مرتکب عمل فوق شود، علاوه بر مجازات مذکور، کلیه اموالی که از طریق تکدی و کلاشی به‌دست آورده است، مصادره خواهد شد.»
ماده 713 همین قانون نیز درباره‌ی گماردن کودک برای تکدی‌گری مجازات پیش‌بینی کرده و هرکسی را که از کودک برای این کار بهره‌برداری کند بزه‌کار دانسته است: «هرکس طفل صغیر یا غیررشیدی را وسیله‌ی تکدی قرار دهد، یا افرادی را به این امر بگمارد، به سه ماه تا دو سال حبس و استرداد کلیه اموالی که از طریق مذکور به‌دست آورده است، محکوم خواهد شد.»
بنابراین، حتی اگر احتیاج متکدیان ثابت شود، رفتارشان را نمی‌توان توجیه کرد؛ ضمن این‌که نهادهای مسئول، هم در قبال افراد محتاج مسؤلیت دارند و هم در قبال افراد مجرم؛ به همین دلیل یکی از تردیدهایی که دستگاه‌های مربوط باید به آن پاسخ روشنی بدهند، این است که اگر متکدی مجرم است، چرا آزاد است و اگر محتاج است، چطور می‌تواند برای رفع احتیاجش ناهنجاری اجتماعی به‌وجود آورد؟

 وظیفه‌ی شهروندان چیست؟
واقعیت این است که بسیاری از ما، انسان‌دوستی را با گداپروری اشتباه گرفته‌ایم و به همین دلیل، امروزه یکی از واردات کشورمان، گدایانی هستند که به‌طور قاچاق از پاکستان وارد ایران می‌شوند تا سهم‌شان را از گردش مالی صنعت تکدی‌گری ببرند و هر یک از ما به اندازه‌ی پولی که به متکدیان حرفه‌ای می‌دهیم، در زنده نگه داشتن صنعت زشت تکدی‌گری سهیم هستیم؛ بنابراین، نباید به متکدیان خیابانی کمک کنیم و به‌جای آن، کمک‌های خود را به نهادی معتبر مانند کمیته امداد امام خمینی (رحمت‌الله‌علیه) یا خیریه‌ها و یا به خانواده‌های بی‌بضاعت بدهیم تا هم به افراد مستحق کمک کرده باشیم و هم از این‌که حق فقرا به جیب کلاشان مستحق‌نما برود، جلوگیری کنیم.

15.6225