یک شنبه 26 خرداد 1398
  • جامعه
  • شماره خبر: 9607771
  • 2 خرداد 1398
  • 11:49
  • امتیاز:5/4
  • امتیاز شما
خانه‌ای که خدا در آن مسکن گزیده است

عبوری ساده از کوچک‌ترین مسجد شهر کرمان؛

خانه‌ای که خدا در آن مسکن گزیده است

از دیوارهای کاهگلی کوچه‌ها و خانه‌های «محله شهر» قدیمی‌ترین محله کرمان، هنوز بوی زندگی می‌آید؛ بوی عشق و صفا و معرفت. صدای اذان که می‌آید شتاب می‌کنی برای رسیدن به خانه‌ای امن و سرپناهی آرام تا با او خلوت کنی، ازامیدهایت بگویی و از نویدهایش بشنوی. در همین حوالی که بیشتر خانه‌های زیبای قدیمی زیر ضربه‌ بیل‌های مکانیکی له شده‌اند، به مسجدی برمی‌خوری که فقط 34 متر مربع است و پس از 100 سال هنوز پا برجاست. یک چهاردیواری نقلی که یکی از اهالی مومن این محله نذرش را با بخشیدن اتاقی از خانه‌اش برای احداث مسجد ادا کرده است. مسجدی که امروز یکی از کوچک‌ترین مساجد کرمان است و هر ظهر و شام میزبان نمازگزارانی می‌شود که خود در نگهداری و احیا و مرمت آن تلاش کرده‌اند.

 این مسجد ابتدا به نام مسجد محله شهر مشهور بود ولی  به خاطر کوچکی ابعاد آن به مسجد علی اصغر تغییر نام یافت. سند دفترچه‌ای این مسجد کوچک در سال 1314 به نام اداره معارف و اوقاف کرمان ثبت شد و سند تک برگ آن در سال 1393 و پس از انجام تشریفات قانونی صادر شد.
معماری زیبای این مسجد و استحکام بنای آن با ستون‌های عریض و سقف گنبدی (گنبه‌ای) طراحی شده  و طاقچه‌های کوچکی نیز در اطراف آن تعبیه شده است که به یک محراب زیبا ختم می‌شود. ابتدا در ورودی آن کوتاه و سطح مسجد از کوچه پایین‌تر بود که در زمستان‌ها آب باران به داخل آن سرازیر می‌شد، مدت‌های مدیدی خالی مانده بود و در حال فرسودگی و بعضا بخش‌هایی ازآن در حال فرو ریختن بود که به مصداق مصرع معروف حافظ که فرمود: «مردی از خویش برون آید و کاری بکند؛» مرحوم حاج مهدی فردوسی که  مردی زحمتکش و خیرخواه بود، در سال 1380 با همت خویش تصمیم گرفت آن را مرمت کند. ابتدا کف آن را با خاک‌ریزی بالا آورد و و دیوارهای آن را به سبک قدیم پیوندی کرد تا از ریزش دیوارها جلوگیری کند. و این چنین بود که کوچک‌ترین مسجد شهر در قدیمی‌ترین محله جان تازه‌ای گرفت. زمان بر همین منوال می‌گذشت تا اینکه با فوت صاحب خانه و فروش ملک توسط وراث، مالک جدید سعی در تخریب ملک و ساخت آپارتمان داشت و در این مسیر وجود مسجد را نیز کتمان کرد که با تلاش و پیگیری مرحوم فردوسی و پشتیبانی اداره کل اوقاف و تائید سند واقف، جلوی این کار گرفته شد. پس از آن مرحوم فردوسی تصمیم گرفت که مقدمات مرمت و بازسازی مسجد را بطور جدی و اساسی انجام دهد که اجل مهلتش نداد و نام نیکش برجای ماند و رفت. با وصیت آن مرحوم، کار بازسازی توسط حمید فردوسی فرزند ایشان در سال 1395 آغاز شد. وی با تکیه بر اندکی پس‌انداز صندوق مسجد، اهالی محله و خیّران خداجوی را به کمک طلبید و راه را برای بازسازی اساسی و کامل مسجد باز کرد. در طراحی جدید با حفظ معماری اصلی، پله‌ها حذف، ستون‌ها مرمت و سقف آینه‌کاری شد تا کوچک‌ترین مسجد کرمان، پس از 17 ماه تعطیلی، مجددا میزبان شهروندان مومن و مهربان محله شهر شود و نماد زیبا و سبزرنگ «الله اکبر» بر بالای گنبد آن بدرخشد. 
 حالا وقتی از خیابان ابوحامد می‌گذری  و وارد کوچه ۲۶ آن خیابان می‌شوی، صدای اذان دعوتت می‌کند که در این مسجد که  به خاطر کوچکی و روحانیتش جایی برای خودنمایی ندارد،  بی‌ریا و خالص تنها چند رکعت نماز بگذاری. اینجاست که باید کمی تامل کنی و وقتی سبک‌بار و آرام شدی  به روح بلند بنیان‌گذاران و مرمت‌کنندگان آن فاتحه‌ای بخوانی و برای خادمان مخلص آن دعا کنی و در لحظاتی غرق شوی که احساس کنی خدا در این خانه مسکن گزیده است.

 

فاطمه آرا

437.5391